Artificial intelligence doet in hoog tempo zijn intrede in de publieke en semipublieke sector. Met de komst van de Europese AI Act verandert AI van een innovatiethema in een expliciete toezichtverantwoordelijkheid. Voor de Raad van Toezicht betekent dit dat digitalisering en AI niet langer aan de zijlijn kunnen worden gevolgd, maar structureel onderdeel moeten zijn van het toezicht op strategie, risico’s en publieke waarden.
De rol van de Raad van Toezicht in de culturele sector verandert zichtbaar. Waar toezicht lange tijd als randvoorwaarde werd gezien, wordt het nu steeds vaker bepalend voor continuïteit en legitimiteit. Wat ligt hieraan ten grondslag – en wat betekent dit concreet voor toezichthouders en culturele organisaties?
De context waarin Raden van Toezicht opereren is de afgelopen jaren ingrijpend veranderd. Financiële druk, arbeidsmarktkrapte, digitalisering en toenemende maatschappelijke verantwoording vragen om toezicht dat verder gaat dan het toetsen van processen en cijfers. Effectief toezicht betekent in deze context: strategisch, inhoudelijk en toekomstgericht handelen.
De maatschappelijke sector staat aan de vooravond van een jaar waarin strategische druk, maatschappelijke verwachtingen en financiële onzekerheid elkaar versterken. Voor Raden van Toezicht betekent dit dat de rol in 2026 niet alleen controlerend of adviserend is, maar nadrukkelijker dan ooit gericht op toekomstbestendige governance. In dit artikel worden vijf governanceprioriteiten besproken die in 2026 centraal zullen staan voor toezichthouders in zorg, onderwijs, cultuur, volkshuisvesting en andere maatschappelijke domeinen.
De Nederlandse zorgsector bevindt zich in een fase waarin structurele ontwikkelingen steeds ingrijpender gevolgen hebben voor kwaliteit, continuïteit en betaalbaarheid van zorg. De combinatie van demografische vergrijzing, toenemende zorgcomplexiteit en een hardnekkig personeelstekort leidt ertoe dat zorgorganisaties hun strategische koers fundamenteel moeten herijken. Voor Raden van Toezicht betekent dit dat de opdracht niet alleen omvangrijker, maar ook zwaarder en strategischer wordt dan voorheen.
De positie van NGO’s staat wereldwijd onder grote druk. Terwijl crises toenemen — van conflictgebieden tot klimaatgerelateerde rampen — krijgen NGO’s tegelijk te maken met krimpende budgetten, strengere eisen en grotere maatschappelijke kritiek. Dat maakt het werk niet alleen complexer, maar ook bestuurlijk uitdagender. In 2025–2026 is één ontwikkeling duidelijk: het functioneren van NGO’s valt of staat met de kwaliteit van bestuur en toezicht. Niet alleen om risico’s te beheersen, maar om maatschappelijke relevantie, financiering en strategische continuïteit te borgen. Hieronder volgt een diepere analyse van de actuele trends die NGO’s raken, én wat dit betekent voor Raden van Toezicht.
Duurzaamheid en ESG (Environmental, Social & Governance) zijn de afgelopen jaren uitgegroeid tot strategische hoofdthema’s voor organisaties in de publieke en semipublieke sector. De maatschappelijke verwachtingen nemen toe, wet- en regelgeving wordt aangescherpt en stakeholders vragen om transparante verantwoording. Dit alles heeft directe consequenties voor de rol en verantwoordelijkheid van de Raad van Toezicht (RvT). Steeds meer toezichthouders merken dat ESG geen parallel traject meer is, maar een integraal onderdeel van waardecreatie, risicobeheersing en goed bestuur. Daarmee verandert ook de manier waarop toezicht wordt vormgegeven.
AI verandert de wereld van toezicht ingrijpend. Waar commissarissen vroeger vooral naar cijfers keken, moeten ze nu ook sturen op algoritmes, data en ethiek. Digitalisering raakt immers direct aan strategie, risico en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Wie toekomstbestendig toezicht wil houden, kan niet om kunstmatige intelligentie heen.
De Raad van Advies krijgt een steeds belangrijkere rol binnen de publieke en maatschappelijke sector. Waar toezicht zich richt op naleving, richt de adviesraad zich op visie, draagvlak en verbinding met de samenleving. In dit blog leest u hoe adviesraden bijdragen aan transparantie, legitimiteit en goed bestuur — en waarom deze nevenfuncties in opkomst zijn.
De druk op de volkshuisvesting is groot: woningnood, verduurzaming en betaalbaarheid vragen om scherpe keuzes. In dit speelveld krijgt de Raad van Toezicht een steeds belangrijkere rol. Niet alleen als controleur, maar ook als strategisch en maatschappelijk kompas.